|
Bir Çınar’ı Kaybettik
Sevgili dostlarım inanın elim titriyor, yüreğim kanıyor, göğsüm yanıyor. Benim için en zor yazılardan birini yazmak zorunda kaldığım için kaderin acımasızlığını kabullenerek yazıyorum. Evet, Hopa büyük bir insanını da kaybetti. Yardım sever, hoş görülü, yürekli ve dürüst birisi. Sevgili Hüseyin Köroğlu yok artık dünyamızda, ani kalp rahatsızlığı tüm müdahalelere rağmen onu aramızda barındırmaya, yaşatmaya yetmedi. Günü bu kadarmış demek bile inanın çok zor. Bu tür insanların ölümünü kabullenmek zor geliyor. Ne yapalım ki her canlı gibi o da bir gün ölecekti ama o daha çok gençti. Birçok yoksul çoğununun okumasına yardımcı oluyor, Hopa için büyük düşünüyor, gününü, işi olmayan bir kişi daha işe nasıl alırım diye uğraşıyordu. Birileri gibi burada kazanıp, büyük şehirlerde daha da büyüyeyim düşüncesi yoktu. Ben ilçemde kazandım tüm yatırımları yine ilçemin halkı ile beraber yapacağım derdi.
Sevgili Hüseyin ağabey, ölümün bile insanlara bir şeyler öğretmeye çalışıyordu. Yaşarken yapmış olduğun iyiliklerin mezara gitmeden konuşuldu. İnsanlar cami meydanına sığmadı. Herkes senin için dua etti. Uzaktan yakından yüzlerce kişi katıldı.
Ben bu aileye yakın birisi olarak, gerek çelenk göndererek, gerekse cenazeye katılarak üzüntülerini ifade etmeye çalışan her kese teşekkür ediyorum.
Her zaman özlediğim tabloyu gördüm orada; Devlet, Millet ve Siyaset hep birlikte Hopa merkez camisinde saf tutmuşlar ve Hopa’nın bir genç çınarını son yolculuğuna uğurluyorlardı. Buradan aynı görüntülerin sürekli yaşanmasını istiyorum. Kimse ölsün demiyorum ama madem bu dünyada ölüm var, ben öldükten sonra Devletim, Milletim ve Siyasetçim cenazeme katılsın istiyorum. Yalnız kendim için değil, herkes için aynı olması gerektiğini düşünüyorum.
Sevgili dostlarım; cenazeye katılan herkese çok teşekkür ettiğim gibi Hopa ve Arhavi ilçe kaymakamlarına, Hopa, Arhavi ve Kemalpaşa belediye başkanlarına, Borçka’dan Şükrü Topal ve Zafer Aydemir’e, Artvin’den Uğur Bayraktutan ve Bedrettin Kalın’a, Kars, Ardahan, Erzurum, Oltu ve diğer yerlerden gelen sevgili dostlarına, gerek işleri nedeniyle katılamayan, gerekse sonradan öğrenerek telefonla başsağlığı dileklerinde bulunan tüm dostlarımıza minnet ve şükranlarımı sunarım.
Evet, dostlarım işlerimiz, kişiliklerimiz, kimlik ve özelliklerimiz farklı farklı olsa bile, ölüm aynıdır. Kimse ne farklı ölür nede farklı gömülür. Farklılıklar sevgili Hüseyin ağabeyimin cenaze töreninde olduğu gibi birlik ve beraberlikte insanın son yolculuğunda iki dua okumaktır. İşte tüm insanlar yaşarken olmasa bile, ölümde orda olmalı ve haklarını helal etmeli, alacağı varsa da talep etmeli. Şuna inanmalıyız ki yaşamlar farklı farklı bile olsa ölüm aynıdır.
Sevgili Köroğlu mekanın cennet, toprağın bol olsun, gözün arkada kalmasın herkes biliyor ki senin ailen düşüncelerini tamamlayacak, seni asla mahcup etmeyecektir. Evet, senin yerini doldurmak çok zor, çünkü sen farklı bir insandın, kalbin insan sevgisiyle dolu, çizgisinden çıkar için sapmayan, adam gibi adamdın. Şunu bil ki seni hep özleyeceğiz. Tesellimiz, yaşarken yapmak isteyip zamandan ötürü zorunlu olarak ertelediğin işleri tamamlanmış olmasını görmek olacaktır.
‘Hüseyin ağabey sen rahat uyu Allah senin gibi insanları ne orda ne de burada yalnız bırakmaz.’
Üzüntülerimi bir kez daha ifade ediyor saygılarımı sunuyorum…
Bu Yazı Toplam 351 Defa Okunmuştur
|
